Prowadzę psychoterapię osób dorosłych.
Bycie psychoterapeutką jest dla mnie przede wszystkim stwarzaniem przestrzeni, w której drugi człowiek może poczuć się na tyle bezpiecznie, żeby zaprosić wszystkie swoje części. Te znane, widziane, chciane i lubiane, ale także te, których nie chce widzieć, których się wstydzi, boi albo których istnienia jeszcze nie rozpoznaje.
W terapii ważne jest dla mnie nie tylko to, co człowiek o sobie wie i potrafi opowiedzieć. Zwracam uwagę również na to, co dzieje się w jego emocjach, relacjach i ciele — także na reakcje, które pojawiają się szybciej, niż jesteśmy w stanie je zauważyć i nazwać.
Wspólnie przyglądamy się temu, jak wcześniejsze doświadczenia wpływają na dzisiejsze reakcje, wybory i sposoby bycia z innymi. Rozpoznajemy to, co kiedyś mogło pomagać przetrwać, zachować więź czy poradzić sobie z trudną sytuacją, a dziś ogranicza, uruchamia się automatycznie albo prowadzi do utknięcia.
Współuczestniczenie w tym procesie — rozpoznawania, przemiany, poszerzania świadomości i odzyskiwania większej swobody — jest dla mnie jednym z najważniejszych wymiarów pracy psychoterapeutycznej.
Jak pracuję
Jestem psychoterapeutką w nurcie psychologii procesu. Z tego podejścia szczególnie bliska jest mi uważność na doświadczenie — także na to, co nieoczywiste, niechciane albo trudne do nazwania. To, co pojawia się w emocjach, ciele, relacji czy zachowaniu, traktuję nie tylko jako problem do usunięcia, ale również jako informację, za którą warto podążyć.
Podstawą mojej pracy jest relacja terapeutyczna. Rozmawiamy i próbujemy rozumieć to, co się wydarza, ale nie zatrzymujemy się wyłącznie na poziomie opowieści i analizy. Zwracam uwagę również na to, co dzieje się w danej chwili — w emocjach, ciele, sposobie reagowania i w naszej relacji.
Przez lata mój sposób pracy rozwijał się przede wszystkim w kierunku pracy z traumą i ciałem. Dziś ważne jest dla mnie rozumienie tego, jak nasze doświadczenia zapisują się nie tylko we wspomnieniach i przekonaniach, ale również w automatycznych reakcjach organizmu i funkcjonowaniu autonomicznego układu nerwowego. Korzystam w tym celu między innymi z Somatic Experiencing, NARM i EMDR.
Nie pracuję według jednego schematu. Czasem najważniejsza będzie rozmowa i wspólne rozumienie, innym razem praca z emocją, reakcją ciała, wspomnieniem czy tym, co wydarza się między nami. Sposób pracy dobieram do osoby, jej historii, aktualnych możliwości i tego, co pojawia się w procesie terapii.
Jak wygląda terapia
Każda terapia rozpoczyna się od spotkania konsultacyjnego. Rozmawiamy o tym, z czym przychodzisz i czego potrzebujesz. To również okazja, żeby sprawdzić, czy mój sposób pracy Ci odpowiada i czy chcemy rozpocząć wspólną pracę.
Jeśli decydujemy się na terapię, wspólnie ustalamy jej kierunek i formę. Prowadzę zarówno terapie krótkoterminowe, skoncentrowane na określonym problemie lub celu, jak i terapie długoterminowe. To, na jaki sposób pracy się umawiamy, zależy od tego, z czym przychodzisz i czego potrzebujesz.
Moje przygotowanie do pracy psychoterapeutycznej
Jestem psychoterapeutką w trakcie całościowego, wieloetapowego szkolenia w Studium Psychologii Procesu. Obecnie jestem na końcowym etapie i przygotowuję się do egzaminów końcowych.
Prowadzę praktykę psychoterapeutyczną pod stałą superwizją.
Posiadam rekomendację Polskiego Towarzystwa Psychologii Procesu (PTPP) do prowadzenia psychoterapii indywidualnej oraz pracy z grupami pod superwizją.
Informacje praktyczne
Sesja psychoterapii/konsultacja trwa 50 minut.
Koszt sesji: 300 zł.
Pracuję stacjonarnie w Warszawie oraz online.
W razie pytań zapraszam do kontaktu.